dinsdag 18 april 2017

The day after… Kirstin Rozema

Pasen is achter de rug. Twee gezellige dagen, met uitslapen, het paasontbijt, visite, gourmetten (uiteraard!), weer niet naar het paasvuur, lekker wandelen met de hond (brrr, wat was het koud) en bovenal: Niet Werken. In hoofdletters zelfs. Nou, beetje sjoemelen mag uiteraard, want ik heb wel een stuk van een manuscript gelezen. Als ontspannen dan hè, dus eigenlijk telt dat dan niet als werken.

En vandaag is het ‘the day after’. Ik mag weer! Hoera: er is zoveel te doen, dan ik niet kan wachten om te beginnen.

Maar uiteraard zijn daar de ‘storende’ factoren, die eerst uit de weg geruimd moeten worden. Zoonlief heeft vannacht voor het eerst nachtdienst gedraaid. Op het moment dat hij thuis komt, wil hij graag even vertellen. Ontbijten, overleg over wat we anders moeten doen voor komende nacht. Een uur later vertrekt hij pas naar boven.

Op dat moment komt dochter beneden. Die had het eerste uur vrij, dus we ondergaan dezelfde riedel: ontbijt, dag doorspreken en het kind de deur uitwerken.

Manlief besluit maar direct boven te gaan werken op zijn thuiswerkdag, dus dat is al minder afleiding op mijn zender. Maar op het moment dat iedereen naar boven en naar school is, zie ik wat ik allemaal eigenlijk eerst wil doen. Vóórdat ik mijn mail ga lezen, waarin ik antwoorden verwacht. Eerst aan het werk dus. Paasboom afbreken, kamer ‘ontpasen’. Dan moet er gestofzuigd worden, want die paastakken waren al aardig dood op het moment dat ze op de vaas gingen. Hela, die veertjes, dat is leuk kattenspeelgoed. Als ik die nu eens eerst aan een stokje bevestig….

De vaatwasser moet leeg, het restje afwas mag ook gedaan worden, dus maak ik een sopje en neem direct de keukenkastjes en de counters mee. Bedden dan ook maar direct opmaken, want ik ben toch boven met de was en de kleding die beneden is blijven liggen.

Eindelijk heb ik dan tijd om de laptop aan te zetten. Op het moment dat ik mijn beeldscherm zie verschijnen, bedenk ik dat ik eigenlijk al wel zin in koffie heb. Dus hop, Senseo aan en koffie gezet. Man heeft geen tijd om beneden koffie te drinken, dus ik breng hem zijn bakkie naar boven. Wanneer ik dan eindelijk ga zitten, bedenkt de hond dat hij eigenlijk wel weer hoge nood heeft (dat doet hij trouwens alleen op het moment dat ik de koffie naast mijn laptop neergezet heb hoor!). Dus vooruit dan maar: schoenen aan, jas aan, hond in de riem en daar gaan we.

Eenmaal thuis is de koffie bijna koud. De mail heeft niet de antwoorden waar ik op zat te wachten en eigenlijk zijn er belangrijkere dingen te doen dan wat ik eigenlijk in gedachten had. Zoals dit blog schrijven. Over hoe fijn het is om eindelijk weer aan de slag te gaan na een feestweekend. Ik had het kunnen weten: dat werkt gewoon niet. Dat heeft het nooit gedaan, dus waarom zou dat vandaag anders zijn. Ik ben gewoon eigenwijs (goh!).

De eerste werkdag is altijd de dag NA the day after ☺

Kirstin Rozema

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Veel bekeken: